Enduro Georgia, Endruro Tours Georgia, туризм в грузии, Georgia Travel, Georgien Reise, Urlaub in Georgien, Enduro Georgia, Enduro trip in Georgia, motorcycle tours in Georgia, Rental in Georgia, Georgia Tours, Motorradtouren Georgien, Motorradreisen/ Motorrad Urlaub Georgien, Tours KTM
Enduro Georgia, Endruro Tours Georgia, туризм в грузии, Georgia Travel, Georgien Reise, Urlaub in Georgien, Enduro Georgia, Enduro trip in Georgia, motorcycle tours in Georgia, Rental in Georgia, KTM Georgia Tours, Motorradtouren Georgien, Motorradreisen/ Motorrad Urlaub Georgien, side by side tour, quads, enduro
snowmobile tours, Enduro Georgia, Endruro Tours Georgia, туризм в грузии, Georgia Travel, Georgien Reise, Urlaub in Georgien, Enduro Georgia, Enduro trip in Georgia, motorcycle tours in Georgia, Rental in Georgia, KTM Georgia Tours, Motorradtouren Georgien, Motorradreisen/ Motorrad Urlaub Georgien, Tours KTM
offroad trip, jeep tours, Enduro Georgia, Endruro Tours Georgia, туризм в грузии, Georgia Travel, Georgien Reise, Urlaub in Georgien, Enduro Georgia, Enduro trip in Georgia, motorcycle tours in Georgia, Rental in Georgia, KTM Georgia Tours, Motorradtouren Georgien, Motorradreisen/ Motorrad Urlaub Georgien, Tours KTM , snowmobile, skutery sniezne gruzja

Gruzja i Armenia - wyprawa motocyklowa, quady i UTV

od 7000 PLN
Gruzja to kraj, w którym zarówno miłośnicy gór, jak i morza mogą znaleźć coś dla siebie. Przepiękne, dzikie krajobrazy, niesamowita gościnność, pyszne jedzenie oraz oczywiście gruzińskie wino dopełniają tego obrazu.
  • Czas trwania
    12 dni
  • Kraj
    Gruzja, Armenia
  • Poziom trudności
    Średnie (3/6)
  • Aktywności
  • Dystans
    około 2540 km
  • Minimalna ilość uczestników
    8
Rekomendowane terminy:
-2°
sty
-1°
lut
12°
mar
18°
kwi
23° 12°
maj
27° 16°
cze
31° 19°
lip
31° 19°
sie
26° 15°
wrz
20°
paż
13°
lis
-1°
gru
Opis

INFORMACJA DLA ODWIEDZAJĄCYCH: GRUZJA
Wśród krajów na świecie, o których wiemy tak mało bez wątpienia znajduje się Gruzja. Wydaje się, że położona na końcu świata, w biedzie, bez perspektyw rozwoju i zmian. W rzeczywistości to jednak kraj wyjątkowy, przebogaty swoją historią i ciekawą kulturą.

Położenie geograficzne
Gruzja położona jest na pograniczu Europy i Azji, na Kaukazie Południowym (Zakaukaziu). Zajmuje powierzchnię 69,7 tys. km². Graniczy na północy z Rosją, na wschodzie z Azerbejdżanem, a na południu z Armenią i Turcją; zachodnią granicę kraju wyznacza wybrzeże Morza Czarnego. Stolicą Gruzji jest Tbilisi, przy czym od 2012 r. siedzibą parlamentu jest Kutaisi, a sądu konstytucyjnego Batumi. Gruzja to teren w większości górzysty. Północna granica państwa przebiega wzdłuż Pasma Głównego Wielkiego Kaukazu – najwyższy szczyt to Szchara- 5193 m n.p.m. Z kolei najbardziej znanym szczytem Gruzji jest Kazbek (5047 m n.p.m.), leżący w pobliżu Gruzińskiej Drogi Wojennej.

Podział administracyjny
Gruzja dzieli się na: dwie republiki autonomiczne Abchazję i Adżarię, 9 regionów administracyjnych i miasto wydzielone Tbilisi. Obie republiki autonomiczne Gruzji, czyli Abchazja i Adżaria zostały utworzone w latach 20. XX wieku, w czasach ZSRR. Zwierzchnikami regionów są przedstawiciele rządu Gruzji, potocznie nazywani gubernatorami, których mianuje i odwołuje prezydent. Faktycznie republika autonomiczna Abchazja i były obwód autonomiczny Osetia Południowa nie znajdują się pod kontrolą władz gruzińskich (stacjonują w nich wojska rosyjskie) i stanowią państwa nieuznawane.

Klimat
Obszar Gruzji leży głównie w strefie klimatów podzwrotnikowych, które zazwyczaj kojarzą się z ciepłymi wakacjami. Jednak gruziński klimat uderza przede wszystkim licznymi kontrastami i silną piętrowością. W zachodnich regionach kraju panuje łagodny klimat podzwrotnikowy morski, z gorącym, parnym latem i ciepłą zimą. Opady roczne przekraczają nierzadko 2800 mm w ciągu roku (dla porównania średnia dla Polski wynosi ok. 600 mm). Najwięcej wilgoci otrzymują zachodnie zbocza Gór Mescheckich nieopodal Batumi. Im dalej od morza tym klimat bardziej kontynentalny tj. coraz mniej opadów i rosnące kontrasty termiczne między latem a zimą. Nieopodal granicy z Azerbejdżanem, w okolicach miasta Rustawi, opady roczne nie osiągają nawet skromnych 400 mm rocznie a latem z nieba leje się prawdziwy żar. Od czerwca do września temperatura nierzadko przekracza +40°C w cieniu.

Orzeźwienia należy szukać w górach. Tutaj zawsze można liczyć na rześkie powietrze, choć temperatura silnie zależy od wysokości. W wyższych partiach nawet letnie noce bywają mroźne. Góry zapewniają także sporo wilgoci. Wielkość opadów jednak mocno zależy od ekspozycji stoku, wysokości oraz oddalenia od Morza Czarnego. Również i w górach im dalej na wschód tym mniej opadów i mroźniejsze zimy.
Na zachodzie rosną figi, palmy, laury, oliwki i inne rośliny śródziemnomorskie. Cytrusy, granaty i tzw. hurmy (słodkie owoce pomarańczowe, rosnące na drzewach) rosną nawet na ulicach Tbilisi. W dalszej części kraju wzdłuż Kaukazu rosną rośliny typowo górskie. W całej Gruzji od tysiącleci rozpowszechniona jest uprawa winorośli. Wina gruzińskie, takie jak „Saperawi”, „Chwanczkara”, „Kindzmarauli”, „Cinandali” czy „Mukuzani”, znane są na całym świecie.

Liczba ludności
Wśród około 3,7 milionów mieszkańców jest: 87% Gruzinów, 6% Azerów, 4,5% Ormian, 2% Abchazów, 0,4% Osetyjczyków, 0,7% Rosjan, poza tym Grecy, Ukraińcy, Kurdowie. Ormianie stanowią większość w ościennym z Armenią i Turcją regionie Samcche-Dżawachetia, Azerowie są większością w regionie Dolna Kartlia (ościennym z Azerbejdżanem). Swanetię (na północnym zachodzie kraju przy granicach autonomii abchaskiej oraz Rosji) zamieszkują posługujące się własnym językiem Swanowie, Megrelię (zachód Gruzji) zamieszkuje posługująca się własnym językiem megrelskim narodowość Megrelowie. Republikę autonomiczną Adżaria (przy granicy z Turcją) zamieszkują Adżarowie różniący się od reszty Gruzinów tym, że są muzułmanami. Tereny autonomiczne Abchazja (zamieszkała obecnie głównie przez Abchazów oraz Ormian) i Osetia Południowa (zamieszkała obecnie głównie przez Osetyjczyków) są poza kontrolą Gruzji.

Język w Gruzji

W większych miastach bez problemu porozumiem się po angielsku, jednak znajomość rosyjskiego także może być bardzo przydatna. Język gruziński do łatwych nie należy.

Waluta
Walutą Gruzji jest lari, które się dzieli na tetri. 1 lari (GEL) to ok. 1,7 PLN. Wymianę EUR czy USD najlepiej zrobić w mieście (na lotnisku kurs nie jest zbyt atrakcyjny). Nie ma możliwości wymiany polskiej waluty na gruzińskie lari (GEL), w kantorach najczęściej wymieniane waluty to euro i dolar.

Wiza
Od dnia 8 czerwca 2015 r. obywatele Polscy, bez względu na cel podróży, mogą wjechać do Gruzji w ruchu bezwizowym oraz przebywać do 365 dni. W ciągu tego okresu muszą opuścić terytorium Gruzji, przy czym kolejny ich wjazd rozpoczyna nowy okres 365 dni w ruchu bezwizowym.
Obywatele Polscy mogą przekraczać granicę zarówno na paszporcie jak i dowodzie osobistym. Nie podlegają również w Gruzji obowiązkowi meldunkowemu.
Ambasada RP w Tbilisi zwraca uwagę, że zgodnie z gruzińskim prawem wjazd do Gruzji z terytorium Federacji Rosyjskiej przez separatystyczną Abchazję i Region Cchinwali (Osetia Południowa) jest nielegalny i podlega karze pozbawienia wolności lub grzywny.

Przelot do Gruzji
Aktualnie z Polski mamy możliwość przelotu do Gruzji z Katowic do Kutaisi (WizzAir) oraz z Warszawy do Kutaisi (WizzAir) oraz Tbilisi (PLL LOT). Ceny WizzAir kształtują się w okolicach 300 zł (bez karty klubowej), ale warto polować na obniżki. Przeloty rejsowe LOTem do Tbilisi to już spory wydatek, nawet 1200 zł, ale czasami można trafić niższą cenę (ok. 700 zł) podczas np.: Szalonej środy.

Przejazdy z lotniska
Z Kutaisi do Tbilisi – Georgian bus, czas przejazdu ok. 4h. Z Kutaisi do centrum – regularne marszrutki (minibusy) odjeżdżają co 20 min z przystanku przed lotniskiem, operuje tez Georgian bus. Z Tbilisi do centrum – autobus nr 37. Zatrzymuje się na dworcu Samgori, gdzie można przesiąść się w metro, można też jechać dalej aż do Vagzal.

Transport na miejscu
Marszrutki (minibusy) to podstawowe środki komunikacji, nie szczególnie mają jakieś dokładne rozkłady, dlatego warto dopytywać. W Tbilisi marszrutki odjeżdżają z dworców: Didube (północ miasta), Samgori (południe) i Otrachala, najbliżej centrum. I jeśli jedziecie na północ w kierunku Kazbegi to jedziecie na Didube, a jeśli w stronę Signagi to na Samgori.
Przykładowe ceny przejazdów marszrutkami:
Tbilisi (Didube) – Kazbegi 10 lari,
Kvarela – Tbilisi (Samgori) 7 lari,
Tbilisi (Samgori) – Signagi 6 lari.

Przepisy prawne i celne
Do Gruzji można wwieźć leki wyłącznie niezbędne do osobistego leczenia w maksymalnej ilości 10 standardowych opakowań. Należy pamiętać, iż w przypadku leków zawierających substancje psychoaktywne, na granicy należy okazać kopię recepty oraz kopię certyfikatu potwierdzającego uprawnienia do wykonywania zawodu wystawiającego receptę lekarza wraz z tłumaczeniami na język gruziński lub angielski. Zwracamy uwagę, że niektóre leki dostępne w Polsce bez recepty, w Gruzji mogą być kwalifikowane jako środki odurzające i substancje psychotropowe. Jednocześnie uczulamy, że gruzińskie służby graniczne działają w tym zakresie bardzo restrykcyjnie.
Można wwieść również, bez deklaracji celnej, kwotę do 14.000 euro. Gruzińskie przepisy ograniczają ilość wwożonej ilości alkoholu do 4 litrów. W drodze powrotnej warto pamiętać, iż zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego, na obszar celny UE można wwieźć do kraju 1 litr alkoholu powyżej 22% (dotyczy to również 80-procentowego alkoholu etylowego) albo 2 litry alkoholu o mocy do 22%, dodatkowo 4 litry wina, 16 litrów piwa oraz do 200 sztuk papierosów.
Przemyt, posiadanie oraz sprzedaż nawet najmniejszej ilości narkotyków lub środków psychotropowych są surowo karane (powszechnie stosuje się areszt tymczasowy). W pozostałych przypadkach kodeks karny nie odbiega swoimi rozwiązaniami od standardów międzynarodowych.

Bezpieczeństwo
Jeśli chodzi o takie ogólne poczucie bezpieczeństwa i polityczną sytuację kraju, to turyście nie mają się czego obawiać. W Gruzji jest bezpiecznie, w dużych miastach trzeba uważać na kieszonkowców. Generalnie Gruzja jest bardzo przyjaznym i bezpiecznym krajem na wyjazd zarówno dla grupy przyjaciół, rodzin z dziećmi jak i samotnie podróżujących kobiet.
Wychodząc w wysokie góry (np. okolice Kazbeku i Tetnuldi) należy bezwzględnie mieć raki, czekan i być związanym liną ratunkową w minimum trzyosobowych grupach. Nie należy wybuerać się w góry (powyżej 3000 m. n.p.m.) bez miejscowego przewodnika. W Gruzji nie istnieje system ratownictwa górskiego, przypominający polski GOPR.

Ubezpieczenie i zdrowie
Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ) nie obowiązuje w Gruzji. Bezwzględnie zalecane jest posiadanie ubezpieczenia turystycznego na kwotę co najmniej 30.000 euro pokrywającego koszty leczenia oraz transport chorego do Polski. W przypadku konieczności skorzystania z opieki zdrowotnej, oczekiwane jest uregulowanie rachunków na miejscu lub przekazanie danych ubezpieczyciela. Gruzińskie służby mają znacznie ograniczoną możliwość użycia śmigłowca w czasie akcji ratunkowej (konieczność wypożyczenia maszyny z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych albo Ministerstwa Obrony Narodowej). W Gruzji nie istnieje wyspecjalizowana górska służba ratunkowa.
W Gruzji nie są wymagane żadne szczepienia dla podróżnych. Należy wykazać jednak ostrożność przy zakupie żywności, zwłaszcza na bazarach. Woda w sieci wodociągowej w większości miast nadaje się do bezpośredniego spożycia, jednak jest silnie chlorowana.

Podróżowanie po kraju
Władze Gruzji nie sprawują kontroli nad okupowanymi terytoriami Abchazji i Regionu Cchinwali (Osetia Płd.). Sprawowanie opieki konsularnej na tych terytoriach jest niemożliwe. Zwracamy także uwagę, że zgodnie z gruzińskim prawem, wjazd do Gruzji z terytorium Federacji Rosyjskiej przez separatystyczne regiony Abchazji i Cchinwali (Osetia Południowa) jest nielegalny i podlega karze pozbawienia wolności lub grzywny.
Dość powszechnym zjawiskiem jest czasowe zamykanie dróg, ze względu na zejścia lawin błotnych lub śnieżnych. Dotyczy to nie tylko lokalnych dróg.

Informacje dla kierowców
W Gruzji uznawane jest polskie prawo jazdy. Zgodnie z przepisami tranzytowymi osoba podróżująca samochodem osobowym może pozostawać na terenie Gruzji do 90 dni bez obowiązku przerejestrowania samochodu oraz opłacenia cła. Przy wjeździe samochodem osobowym nie będącym własnością kierującego, wymagane jest posiadanie umowy w formie aktu notarialnego (użyczenie, najem) przetłumaczonej na język gruziński, rosyjski lub angielski, zawartej między właścicielem a użytkownikiem pojazdu. W Gruzji nie istnieje obowiązek ubezpieczenia OC, niemniej jednak, ze względu na ruch i sposób jazdy tutejszych kierowców, zalecamy jego wykupienie na miejscu. Nie zmienia to jednak faktu, że większość kierowców w Gruzji nie posiada ubezpieczenia komunikacyjnego, co w przypadku kolizji, znacznie utrudnia uzyskanie jakiegokolwiek odszkodowania.
Kierowcy i piesi często nie przestrzegają zasad ruchu drogowego, dlatego poruszanie się po drogach wymaga zachowania dużej ostrożności.
Gruzińscy kierowcy nie są przyzwyczajeni do rowerzystów i motocyklistów na drogach, a ich brawura i ryzykowne zachowania są powszechne.

Religia
Ponad 80% mieszkańców Gruzji deklaruje przynależność do Gruzińskiego Kościoła Prawosławnego, około 9% obywateli to muzułmanie (Gruzini w Adżarii i Azerowie w Kvemo Kartlii), 4% należy do Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego, 2% do Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej. Katolicy stanowią w Gruzji około 1 proc. W większości cerkwi dostępnych dla turystów od zwiedzających wymaga się skromnego ubioru, długiej spódnicy lub spodni, nakrycia głowy u kobiet (chusta).

Kuchnia
Gruzja ma przepyszne dania bezmięsne oraz wspaniałą baraninę i wieprzowinę, wolne od konserwantów i wszelkich ulepszaczy. Warto również wspomnieć, że gruzińska kuchnia pachnie i smakuje kolendrą, bowiem dodaje się ją tutaj do wszystkiego. Pierożki z mięsem chinkali, serowe placki chaczapuri, mięsne placki kupdari, szaszłyki, sałatki, sery, zupy i gulasze. Warto wspomnieć o wspaniałych winach z regionu Kachetia czy słynnej wódce z winogron – czaczy. Ceny jedzenia są bardzo przystępne, obiad spokojnie można zjeść za 7-10 lari, chaczapuri „na wynos” kosztują ok. 1,5-2,5 lari.

Wina gruzińskie
Gruzja to ojczyzna wina – winorośl uprawia się tu od około 7000 lat, dłużej niż gdziekolwiek na świecie. Dzięki wielowiekowej tradycji produkcja znakomitego wina jest na stałe wpisana w dziedzictwo kulturowe kraju. Mieszkańcy Gruzji posiadają ponad 500 regionalnych gatunków winorośli, a sprzyja teu przyjazny, różnorodny klimat – od Morza Czarnego po góry Kaukazu. Tereny Gruzji i Armenii to winiarskie ground zero. Tu wszystko się zaczęło. To tu odkryto najstarsze na Ziemi dowody na to, że nasi przodkowie robili i pili wino już ponad 5000 lat p.n.e. W Gruzińskim Muzeum Narodowym w Tbilisi zobaczyć można tradycyjne naczynie do produkcji wina – amforę kwewri – mające około 6 tys. lat i zdobione płaskorzeźbami przedstawiającymi kiście winogron.

Mapa
Cena
Cena zawiera
  1. Transport sprzętu
  2. Paliwo na okres całej podróży
  3. Obecność pojazdu wsparcia na trasie
  4. Obecność mechanika na trasie
  5. Zakwaterowanie w każdym punkcie docelowym trasy
  6. Wyżywienie w hotelach (śniadania i obiadokolacje)
  7. Obecność Przewodnika
  8. Wejścia we wszystkie historyczne miejsca
  9. Części zapasowe do motocykla
  10. Jednego dodatkowego kierowcę dla grupy
Cena nie zawiera
  1. Kosztów lotów i opłat lotniskowych
  2. Ubezpieczenia podróżnego
  3. Opłat za używanie aparatu fotograficznego/kamery wideo w zwiedzanych miejscach
  4. Wszelkich wydatków natury osobistej
  5. Czegokolwiek nie wymienionego w punkcie "Cena zawiera"
Mapa
Cena
Cena zawiera
  1. Transport sprzętu
  2. Paliwo na okres całej podróży
  3. Obecność pojazdu wsparcia na trasie
  4. Obecność mechanika na trasie
  5. Zakwaterowanie w każdym punkcie docelowym trasy
  6. Wyżywienie w hotelach (śniadania i obiadokolacje)
  7. Obecność Przewodnika
  8. Wejścia we wszystkie historyczne miejsca
  9. Części zapasowe do motocykla
  10. Jednego dodatkowego kierowcę dla grupy
Cena nie zawiera
  1. Kosztów lotów i opłat lotniskowych
  2. Ubezpieczenia podróżnego
  3. Opłat za używanie aparatu fotograficznego/kamery wideo w zwiedzanych miejscach
  4. Wszelkich wydatków natury osobistej
  5. Czegokolwiek nie wymienionego w punkcie "Cena zawiera"
Plan wycieczki
  1. Dzień 1: Kutaisi Przylot do Kutaisi 

    Popołudniowy lot do Kutaisi, drugiego pod względem wielkości miasta w Gruzji. Po lądowaniu i odbiorze bagaży udajemy się do hotelu na nocleg. Wyprawę motocyklową po Gruzji pełną parą zaczniemy kolejnego dnia po śniadaniu.

  2. Dzień 2: Kutaisi - Tsageri Całkowity dystans: 70 km 

    Po śniadaniu odbieramy nasze motocykle i ruszamy do małego miasteczka Tsageri. W pobliżu znajdują się ruiny średniowiecznej twierdzy Muris-Tsikhe oraz jaskinia w masywie Khvamli, gdzie według średniowiecznych zapisów znajdował się skarbiec królów Gruzji. Nocujemy w jednym z oferowanych guest housów.

  3. Dzień 3: Tsageri - Mestia Całkowity dystans: około 260 km 

    Kolejny dzień wyprawy motocyklowej prowadzi nas do Mestii, miejscowości położonej w przepięknych górach Kaukaz na wysokości 1500 m npm. Region zamieszkany przez Swanów - grupę posługującą się językiem swańskim, spokrewnionym z językiem gruzińskim. Ich kultura przez stulecia kształtowała się w izolacji od reszty ziem gruzińskich nabierając silnie regionalnych cech. Mestia oraz cały rejon wpisane są na listę światowego dziedzictwa UNESCO, a w samej Mestii znajdują się średniowieczne kościoły i fortece. Nocleg u gościnnych mieszkańców.

  4. Dzień 4: Mestia - Batumi Całkowity dystans: około 260 km 

    Poranne śniadanie. Trasa motocyklowej podróży wiedzie przez Park Narodowy Kolkheti. Końcowy odcinek trasy wzdłuż wybrzeża Morza Czarnego aż do Batumi. To słynny kurort wypoczynkowy i trzecie co do wielkości miasto Gruzji. Wieczorem odpoczynek i zwiedzanie miasta. Nocujemy w hotelu.

  5. Dzień 5: Batumi - Achalkalaki Całkowity dystans: około 240 km 

    Nasza wyprawa motocyklowa po Gruzji zmierza powoli w kierunku granicy z Armenią. Jedziemy malowniczymi terenami przez trzy regiony Gruzji aż do miasta Achalkalaki. Po drodze czas na zwiedzenie klasztoru Sapara z IX wieku. Poznaliśmy już trochę Gruzję, jej kulturę i zwyczaje, zatem czas na Armenię.

  6. Dzień 6: Akhalkalaki - Erywań Całkowity dystans: około 220 km 

    Po śniadaniu opuszczamy Gruzję i wyprawa motocyklowa udaje się do stolicy Armenii - Erywań (Jerewan). Na trasie położonych jest wiele zabytkowych świątyń i kościołów, w tym kościół św. Jana w Mastarze.

  7. Dzień 7: Erywań - Sisjan Całkowity dystans: około 210 km 

    Jedziemy motocyklami przez prowincję Ararat. Nazwa pochodzi od góry o tej samej nazwie, położonej na terytorium Turcji niedaleko granicy z Armenią. W Biblii góry Ararat (które utożsamia się z górami Urartu) wskazane są jako miejsce spoczynku Arki Noego po Potopie. Na trasie wyprawy motocyklowej tym razem po Armenii czeka nas zwiedzanie ormiańskiego klasztoru Chor Wirap. Po drodze możemy także odwiedzić kompleks jaskiń Areni Cave - miejsce wykopalisk archeologicznych, gdzie odkryto winiarnię sprzed ponad 6 tysięcy lat.

  8. Dzień 8: Sisjan - Kapan - Jeghegnadzor Całkowity dystans: około 280 km 

    Malownicza trasa wyprawy motocyklowej po Armenii prowadzi krętymi drogami po zboczach gór. Przerwa na zwiedzenie kompleksu klasztornego Vorotnavank oraz klasztoru Tatev. Klasztor Tatew jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych widoków w Armenii. Monastyr, umiejscowiony na stromych, skalistych zboczach, ma charakter obronny. Wieczorem odpoczynek i nocleg w guest housie.

  9. Dzień 9: Jeghegnadzor - Wardenis - Wanadzor Całkowity dystans: około 270 km 

    Po śniadaniu jedziemy motocyklami na północ w kierunku gruzińskiej granicy. Większość drogi prowadzi wzdłuż brzegu jeziora Sewan - największego jeziora w całym Kaukazie. Na trasie położone są zabytkowe klasztory i fortece. Docieramy na nocleg do miasta Wanadzor, jednego z najpopularniejszych kurortów Armenii położonego wśród lasów.

  10. Dzień 10: Wanadzor - Dedoplis Tskaro Całkowity dystans: około 300 km 

    Dziś czeka nas najdłuższy odcinek naszej motocyklowej podróży po Azji. Wjeżdżamy ponownie do Gruzji na przejściu granicznym w Bagratashen. Podczas wyprawy motocyklowej zatrzymamy się przy ufortyfikowanym klasztorze Akhtala z X wieku. Wieczorem docieramy na kolację i nocleg do miasta Dedoplis Tskaro.

  11. Dzień 11: Dedoplis Tskaro - Tbilisi - Dusheti Całkowity dystans: około 200 km 

    Po śniadaniu wskakujemy na motocykle i jedziemy wzdłuż podnóża łańcucha górskiego Wielkiego Kaukazu. Po drodze m.in. zwiedzenie rozmieszczonych na trasie zabytkowego kościoła Amaghleba, muzeum Niko Piromani (gruzińskiego Nikifora), monastyru Alawerdi (drugiego co do wielkości budynku kościelnego w Gruzji) czy twierdzy Ananuri. Będziemy także przejazdem w stolicy Gruzji - Tbilisi. Nocleg w domu zaprzyjaźnionych Gruzinów.

  12. Dzień 12: Dusheti - Kutaisi, powrót do Polski Całkowity dystans: około 230 km 

    Dobiera końca nasza wyprawa motocyklowa Gruzja i Armenia. Po śniadaniu ruszamy w ostatni odcinek motocyklowej podróży. Po dotarciu do Kutaisi zdajemy motocykle i wracamy do Polski wieczornym lotem.

Co zabrać?
Oto kilka wskazówek odnośnie akcesoriów przydatnych na wyprawie:

1. Nakrycie głowy: kaszkiet na cieplejsze dni i czapka na uszy na zimniejsze/na noc.
2. Sandały lub klapki oraz buty sportowe.
3. Ubrania: kilka t-shirtów, kilka par skarpet oraz bielizna na zmianę, jeansy, szorty, kąpielówki, ciepły sweter, bluza.
4. Ręcznik oraz przybory toaletowe.
5. Okulary przeciwsłoneczne.
6. Krem z filtrem UV.
7. Lekarstwa, w miarę zapotrzebowania.
8. Aparat fotograficzny lub kamera.
9. Latarka
10. Nieprzemakalny płaszcz przeciwdeszczowy!
11. Bukłak na wodę.
12. Śpiwór i karimata - powinny być kompaktowe, jeśli takich nie posiadasz, skieruj się do naszego sklepu.
Najciekawsze na trasie

Kutaisi- miasto nad rzeką Rioni, na wysokości 125 – 300 m npm. Kutaisi jest  drugim pod względem wielkości miastem Gruzji i stolicą prowincji Imeretia. Od 2012 jest to także siedziba Parlamentu Gruzji.
W mitologii greckiej występuje jako Ai, miasto w Kolchidzie, do którego wybrał się Jazon i Argonauci po złote runo. W mieście znajduje się wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO Katedra Bagrati, zaś kilka kilometrów na północny wschód od miasta w graniczącej z nią wiosce Gelati znajduje się Monastyr Gelati. Cerkiew położona jest na górującym nad miastem wzgórzu Ukimerioni, a nazwę zawdzięcza sponsorowi, królowi Bagratowi, który nakazał jej budowę na przełomie X i XI wieku. Jej powstanie, według wielu historyków, można traktować jako symboliczny początek Złotego Wieku Gruzji. Świetność kościoła trwała aż do najazdu Turków, którzy wysadzili obiekt w powietrze. O tym zdarzeniu zachowały się jedynie fragmenty świątyni. Na polecenie byłego prezydenta Gruzji, Miszy Saakaszwilego, dokonano inwazyjnej odbudowy, dodając nowoczesne i modne: stal i szkło, przez co katedra znalazła się na liście zagrożonej UNESCO.
Będąc w Kutaisi warto skierować swoje kroki również na bazar, żeby zaopatrzeć się w świeże owoce, sery i gruzińskie przysmaki jak czurczchele, czyli zawiązane na nitkę orzechy włoskie lub laskowe, maczane następnie w masie winogronowo-mącznej i pozostawione do wyschnięcia na słońcu. To tzw. gruziński Snickers.

Mestia  to osiedle typu miejskiego położone w przepięknych górach Kaukazu w północno-zachodniej Gruzji, w regionie Megrelia i Górna Swanetia. Mestia razem z obszarem Górnej Swanetii wpisana została na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Region zamieszkany jest przez Swanów- grupę posługującą się językiem swańskim, spokrewnionym z językiem gruzińskim. Ich niesamowita kultura przez stulecia kształtowała się w izolacji od reszty ziem gruzińskich nabierając silnie regionalnych cech. Najbardziej charakterystycznym widokiem są średniowieczne baszty, które służyły Swanom  jako schronienie w trakcie ciągnących się latami walk rodowych. Najstarsze z nich liczą nawet 800 lat.

Tsageri to miasto w Gruzji położone w prowincji Racha-Lechkhumi i Kvemo Svaneti w zachodniej części kraju. Tsageri leży na wysokości 475 m npm. W średniowiecznej Gruzji Tsageri było rezydencją biskupów z oryginalnym projektem trójnawowej bazyliki. W pobliżu Tsageri znajdują się ruiny średniowiecznej twierdzy Muris-Tsikhe, która mogła być miejscem wygnania i śmierci chrześcijańskiego teologa Maximusa spowiednika (ok. 580 - 662). Nadal istnieje klasztor poświęcony świętemu. W pobliżu Tsageri znajdują się jaskinie Khvamli- według średniowiecznych zapisów to skarbiec królów Gruzji.

Batumi to miasto w południowo-zachodniej Gruzji, na wybrzeżu Morza Czarnego, stolica autonomicznej republiki Adżarii. Położone jest w pobliżu granicy z Turcją. Trzecie co do wielkości miasto kraju. Miasto jest dużym ośrodkiem przemysłowym i znanym uzdrowiskiem. Do najważniejszych atrakcji miasta należą turecki meczet, eklektyczna zabudowa willowa z przełomu XIX i XX wieku, Park Przymorski, Uniwersytet (leżący bezpośrednio przy plaży nadmorskiej), synagoga, delfinarium, a także ogród botaniczny z bogatą kolekcją roślinności zwrotnikowej i podzwrotnikowej. Obecne Batumi to prawdziwy misz masz. Z jednej strony bardzo nowoczesne i imponujące drapacze chmur, a z drugiej pozostałości po ZSRR, którego wpływy zauważyć można na każdym kroku. Szeroka plaża zachęca do plażowania i nikomu nie przeszkadza, że w całości jest kamienista.

Wardzia- najsłynniejsze w tym rejonie skalne miasto i monastyr. Zostało ono zbudowane w czasie panowania królowej Tamary na przełomie XII i XIII wieku. Mieścił się tam klasztor. Na długości prawie jednego kilometra wzdłuż lewego brzegu Kury ciągną się strome skały, gdzie w warstwach miękkich wyżłobiono ponad 600 komnat, sal i przejść, pomieszczeń gospodarczych, magazynów do przechowywania żywności i wina. Były tam też biblioteka, łaźnie, jadalnie i skarbiec. Zachowały się też resztki wodociągu i systemu nawadniającego. Poszczególne pomieszczenia łączyły tajne przejścia. W przypadku napaści nieprzyjaciela Wardziński klasztor dawał schronienie miejscowej ludności. Ta monumentalna budowla mogła pomieścić od 20 do 60 tysięcy ludzi. W Wardzia było kilka cerkwi. Najlepiej zachowała się główna świątynia położona w centrum miasta. Jej ściany i strop pokrywają piękne freski. Największą grotą w Wardzia jest tzw. Sala Świata, mająca 10 m długości, ponad 4 m szerokości i 7 m wysokości. Trzęsienie ziemi w 1283 roku zniszczyło około dwóch trzecich miasta, odkrywając jego komnaty oraz niszcząc kompletnie system nawodnień. Aktualnie Wardzia jest muzeum-rezerwatem i obiektem turystycznym. Miejsce to jest utrzymywane przez małą grupkę mnichów.

Wagharszapat- miasto około 20 km na zachód od stolicy Armenii Erewania, w prowincji Armawir. To jedna z trzynastu historycznych rezydencji królewskich tego kraju, a zarazem jedna z czterech jego stolic. Zabytkowy zespół katedralny - najstarszy kościół Armenii i całego byłego ZSRR, siedziba najwyższego patriarchy Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego, ośrodkiem szkolnictwa i nauki w czasach rozkwitu ormiańskiej kultury. Katedrę kilkakrotnie burzyły obce najazdy.  W miejscu dzisiejszego Wagharszapatu osiedla istniały już w epoce kamienia, a potem w epoce brązu i żelaza. Kompleks katedralny w Eczmiadzynie jest świętością narodową Ormian i zabytkiem wpisanym na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W katedrze są przechowywane zabytkowe  rękopisy, ikony, rzeźby, krucyfiksy. Nad głównym wejściem wisi włócznia (Geghard), podobno ta, którą przebito bok Chrystusa na krzyżu. Eczmiadzyn to święte miejsce pielgrzymek wiernych Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego.

Erywań położony jest malowniczo w dolinie rzeki Hrazdan, na stokach małego Kaukazu. Nazywany jest często „różowym miastem”, ponieważ większość budynków w centrum miasta ma właśnie taki odcień. A wszystko to za sprawą lokalnego budulca, którym jest wulkaniczna skała - tuf. Erywań jest jednym z najstarszych miast na świecie. Według oficjalnych źródeł został założony w 782 r. p. n. e. Najprawdopodobniej jego nazwa pochodzi od twierdzy Erebuni, którą wzniesiono w tym miejscu. Ale jak to często bywa, o powstaniu miast krąży wiele legend. Zgodnie z najpopularniejszą wersją powstanie Erywania wyglądało tak: gdy arka Noego, uratowana z wielkiego potopu, osiadła na biblijnej górze Ararat, Noe wyszedł z niej aby znaleźć dogodne miejsce do założenia nowej osady . Schodząc z góry, nagle wykrzyknął „yerevan” co po ormiańsku znaczy „pojawiła się ziemia”. Od wieków Erywań położony był w strategicznym miejscu, na szlaku handlowym z Indii do Europy. Kilka trzęsień ziemi sprawiło, że nie znajdziemy w Erywaniu wiekowych zabytków. Erywań to stolica i największe miasto Armenii, jest traktowane jako specjalna prowincja. Jeden z głównych ośrodków przemysłowych, naukowych i kulturalnych Zakaukazia.
Erywań jest bardzo nowoczesnym miastem, przypominającym europejskie metropolie. Pełno tu zachodnich sklepów, ekskluzywnych apartamentowców i nowoczesnych biurowców, w których swoje siedziby mają międzynarodowe korporacje. Główne atrakcje turystyczne to Plac Republiki – centralny plac miejski, miejsce spotkań i ceremonii, Matenadaran – muzeum przechowujące zabytki piśmiennictwa ormiańskiego, Kaskady (Centrum Sztuki Cafesjana) – wiodące na wzgórze schody, ozdobione wieloma nowoczesnymi rzeźbami, pod którymi zlokalizowane są sale muzealne, Katedra św. Grzegorza Oświeciciela – największa świątynia w Armenii, fabryka koniaku Ararat, Park Zwycięstwa – znajduje się tam pomnik Matki Armenii, muzeum militarne i dawne wesołe miasteczko.

Geghard Monastery- zespół klasztorny z IV wieku w Armenii obejmujący kościoły i grobowce wykute w skale. W 2000 roku klasztor został wpisany na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO.

Noravank Monastery (czyli "Nowy klasztor") jest XIII- wiecznym klasztorem ormiańskim, położonym 122 km od Erywania w wąskim wąwozie, ukształtowanym przez rzekę Amaghu, w pobliżu miasta Yeghegnadzor, w Armenii. Wąwóz jest znany z wysokich, ceglastych klifów, bezpośrednio naprzeciwko klasztoru. Monaster był niezwykle ważnym ośrodkiem kulturalno-duchowym Armenii. W kompleksie znajdują się trzy kościoły: św. Karapet (Jana Chrzciciela) z piękną zakrystią, św. Grzegorza z grobowcem Orbeljanów i Matki Bożej przypominający budowle grobowe z początków chrześcijaństwa w Armenii.

Yeghegnadzor
to miasto w Armenii położone 123 km na południe od stolicy Erewania , nad brzegiem rzeki Srkghonk, na wysokości 1194 metrów npm. Yeghegnadzor jest największym miastem i centrum kulturalnym Vayots Dzor Province. Posiada pałac kulturalny, bibliotekę publiczną i muzeum archeologiczne. W mieście znajduje się również szkoła artystyczna, szkoła sportowa i akademia muzyczna. Na środku miasta znajduje się amfiteatr w parku miejskim Momik. W parku znajduje się również vishapakar (smokowy kamień) pochodzący z II tysiąclecia pne. Najbardziej popularną imprezą w mieście jest festiwal żniwny, odbywający się co roku w drugą niedzielę października. Mieszkańcy wszystkich wsi biorą udział w paradzie samochodów ozdobionych kwiatami, przynosząc własne plony, jagody typowe dla ich terytoriów. Podczas festiwalu odbywają się występy teatralne i koncerty.

Kapan- stolica prowincji Sjunik. Kapan jest zaklinowane między wysokimi górami i rozbite wieloma dolinami. Sama nazwa wywodzi się z ormiańskiego słowa kapel (do zablokowania), odwołującego się do łączących się łańcuchów górskich, które się tu zbiegają.

Klasztor Tatew jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych widoków w Armenii. Monastyr, umiejscowiony na stromych, skalistych zboczach, ma charakter obronny. Głównym obiektem jest kościół św. Piotra i Pawła z IX wieku. Drzwi do kościoła są wybitnym dziełem sztuki zdobionym niezwykłymi ornamentami. Na dziedzińcu klasztoru znajduje się Gawazan - tańcząca kolumna. 8-metrowy słup, zwieńczony chaczkarem, odchyla się od pionu przy dotknięciu, po czym powraca do wcześniejszej pozycji. W XIV i XV w. klasztor był jednym z najważniejszych wśród średniowiecznych szkół ormiańskich.

Wanadzor w regionie Lori to trzecie największe miasto Armenii, ale także jeden z najpopularniejszych kurortów w kraju. Otoczony jest górami sięgającymi 2500 m npm. Położony wśród dębowo-bukowych lasów, z kilkoma jeziorkami, ma wyjątkowo czyste powietrze, a na bazie występujących tu wód mineralnych powstały sanatoria. Miasto otacza piękna przyroda, choć na stokach gór widać jeszcze pozostałości rugowania lasów w trudnym okresie po trzęsieniu ziemi. Jednym z ładniejszych miejsc w Wanadzorze jest Plac Hajka na tle gór. Warto zobaczyć cerkiew Ghara Klise ("Czarna Cerkiew"), wykonana z czarnego tufu i otoczona starym cmentarzem. Tuż za cerkwią znajduje się pracownia chaczkarów sławnego ormiańskiego artysty.

Klasztor Sanahin- zabytkowy ormiański klasztor z X wieku znajdujący się we wsi Sanahin, w prowincji Lorri w północnej Armenii. Kompleks klasztorny Sanahin jest jednym z największych i najznamienitszych w Armenii. Był bardzo ważnym ośrodkiem naukowym w średniowieczu. Wzniesiono tu kilka kościołów, z których najstarsze pochodzą z IX-X wieku. Na szczególną uwagę zasługują kościoły Chrystusa Odkupiciela i Matki Bożej. W kompleksie znajdują się też grobowce rodowe, wieża dzwonnicza, skład ksiąg z XI w. i duża ilość chaczkarów. W roku 2000 został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Dedoplistskaro lub Dedoplistsqaro, dosłownie: wioska królowej jest miastem w Kacheti. W pobliżu miasta znajdują się warte odwiedzenia twierdza Khornabuji oraz Park Narodowy Vashlovani.

Zamek Khornabuji, czasami znany jako Zamek Królowej Tamara , jest starożytnym zamkiem około 3 km na północ od Dedoplistsqaro.

Park Narodowy Waszlowani
- park narodowy położony w Gruzji, przy granicy z Azerbejdżanem. Mimo swej surowości i niedostępności Waszlowański Park Narodowy zasługuje na odwiedziny. Ochronie podlegają wyjątkowe krajobrazy i zbiorowiska roślinne oraz rzadkie gatunki zwierząt.
Głównymi elementami krajobrazu są tutaj suche stepy, niskie lasy liściaste oraz zerodowane kaniony rzeki Alazani. Ciekawym zjawiskiem występującym na tym terenie są wulkany błotne. Mieszkańcami parku są rzadkie gatunki zwierząt: lampart, hiena pręgowana, jeżozwierz, sęp płowy i kasztanowaty oraz bocian czarny. Z powodu ciężkich warunków klimatycznych region jest słabo zaludniony. W granicach parku znajduje się ok. 170 km szlaków. W okolicach zwiedzić można ruiny starożytnych fortec i średniowiecznych skalnych miast. Właśnie tutaj tryskają źródła wód mineralnych i stąd pochodzi najbardziej znana gruzińska woda Borjomi.

Dusheti to miasto w Gruzji , położone w regionie Mtskheta-Mtianeti , 54 km na północny wschód od stolicy kraju - Tbilisi . Duszeti leży na obrzeżach małej, górzystej rzeki Dushetis-Khevi, u podnóża góry Kaukazu, na wysokości 900 m npm. Miasto jest znane ze swoich khinkali , pierogów z mięsem, bardzo popularnych w Gruzji.

Tbilisi to stolica i największe miasto Gruzji położone nad rzeką Kurą. Jest głównym kulturalnym, naukowym i przemysłowym ośrodkiem Gruzji. Tbilisi ma swój niesamowity klimat. Będą w stolicy Gruzji koniecznie trzeba zwiedzić stare miasto, przejechać się kolejką linową, przespacerować po głównej arterii Tbilisi – Aleją Rustaveli, zasmakować w lokalnych restauracjach i  pubach, gdzie Gruzini lubią biesiadować, skorzystać z kąpieli w tbiliskich łaźniach siarkowych, poszukać pamiątek na bazarze Suchy Most, odpocząć nad Tbiliskim Morzem, jednym z popularnych, sztucznych jezior.

Warunki pogodowe
Termin Cena Dodatkowe informacje  
marzec-październik / co 2 tygodnie